(04) Big Mac Adjusted?

Men zegt al eens dat mensen dwalen of in verwarring leven, het vinden van balans of evenwicht is dan als een opgave die we naar best vermogen invullen. Hetzelfde geldt voor economie, het ‘redelijke evenwicht’ is een toestand waarin maatschappelijke spanningen tot een minimum herleid werden. Over het realiseren van dit evenwicht handelt deze eenvoudige oefening, het is de eenvoud zelve maar misschien is dat minder makkelijk dan de theorie laat vermoeden.

Vertekend beeld

Koopkrachtpariteit (KKP) wordt ook wel aangeduid met de Engelse term “purchasing power parity” (PPP). Het is een manier om de koopkracht van twee landen te vergelijken. De wisselkoers op de financiële markten wordt in belangrijke mate bepaald door de prijzen van de op de wereldmarkt verhandelde goederen en diensten, maar dit is vaak een heel ander pakket van goederen en diensten dan dat wat de mensen in het dagelijkse leven consumeren. Vroeger werd in de economische literatuur bijna uitsluitend cijfers van het inkomen tegen de officiële wisselkoers gebruikt, hetgeen vaak een verwrongen beeld gaf. Tegenwoordig gebruikt men steeds vaker cijfers op basis van koopkrachtpariteit. Dat is niet altijd een verbetering. Wanneer het gaat om vergelijking van de invloed op de wereldmarkt, zijn de cijfers tegen officiële wisselkoers namelijk relevanter. Bovendien kan er verwarring optreden als niet heel duidelijk wordt aangegeven op welke grondslag de voor een vergelijking gebruikte cijfers berusten. Een versimpelde versie van de koopkrachtpariteit is de Big Mac index van The Economist. (bron)

Eenvoudige opdracht

Voor deze oefening hebben we een eenvoudige opdracht en doen graag beroep op uw verbeeldingskracht. Stel dat u volledige controle heeft over de economie en het is uw doelstelling om het redelijke evenwicht te realiseren. Dit wil zeggen dat de koopkrachtpariteit overal nagenoeg hetzelfde is, een appel smaakt immers overal hetzelfde en vraagt niet om onderhevig te zijn aan grote prijsverschillen. De opdracht is eenvoudig, bedenk hoe we op de meest efficiënte manier de koopkrachtpariteit wereldwijd kunnen herstellen. Om deze oefening ludiek te houden hebben we alvast een leuk prentje bedacht, laat u niet misleiden door de clown maar kijk naar de sociale impact.

Extra hint

Een meer ambitieuze hervorming zou het verder bouwen op eerdere ideeën zijn door in de loop van de tijd een wereldmunt te ontwikkelen. Ter ere van Keynes zou deze bijvoorbeeld de Bancor kunnen worden genoemd.’ Hoewel het IMF denkt dat de invoering van deze wereldmunt pas op de lange termijn zal kunnen plaatsvinden, wordt er één voorbehoud gemaakt waardoor dit mogelijk toch veel sneller zou kunnen gaan gebeuren: ‘… mits een dramatische verandering in de wil voor meer internationale samenwerking.’ Een dergelijke ‘dramatische verandering’ zou er natuurlijk heel goed kunnen komen als inderdaad blijkt dat het huidige zogenaamde economische ‘herstel’ vals blijkt – zelfs in de reguliere media wordt hier nu langzaam gewag van gemaakt – en de volgende, waarschijnlijk veel ernstigere fase van de wereldwijde financiële/economische crisis vrijwel alle landen in grote problemen zal brengen. (next)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s